همان طور که در مطلب آزمون های توان گفته شد، ما هم توان هوازی داریم و هم توان بی هوازی و یک سری اصول کلی در مورد آزمون های توان را در مطلب آزمونهای استاندارد توان بیان کردیم. اما در اینجا قصد داریم درخصوص آزمونهای توان هوازی مطالبی مهم را بیان کنیم و آزمون های اختصاصی توان هوازی را در این مطلب ذکر کنیم.

توان هوازی بعنوان ظرفیت هوازی نیز شناخته میشود و توانایی حفظ فعالیت ورزشی طولانی مدت ( تمرین دارای شدت بالا و زیاد در توان بی هوازی معنی پیدا میکند نه توان هوازی) افراد را نشان می دهد. با افزایش مسافت تمرین، مصرف اکسیژن به اوج خود رسیده و به فلات خواهد رسید و بایستی منابع دیگر انرژی وارد عمل شوند. این مرحله از شدت فعالیت به توان هوازی بیشینه یا اکسیژن مصرفی بیشینه   vo2max معروف است. مرور ادامه

آزمون های استاندارد توان خود شامل دو نوع آزمون توان هوازی و توان بی هوازی است که بسته به شرایط و موقعیت استفاده از آنها هر کدام شرایط و موقعیت ویژه ای را می طلبد. در حالت کلی توان دربرگیرنده زمان و قدرت یا شدت است. یعنی ترکیب حداکثر نیرو و قدرت و حداقل زمان است مانند تمرینات کشتی گیران و پاورلفتینگ کارها یا ورزشکاران وزنه بردار که تمرینات توانی در این رشته ها ویژگی اصلی تمرین بوده و روایی بالایی دارند.

در واقع، توانایی برای اعمال نیروی زودتر در یک حرکت و در سرتاسر یک دامنه حرکتی بزرگتر در بیشترین حرکات ورزشی از اهمیت زیادی برخوردار است. این حرکات که در بیشترین ورزش‌ها به کار برده می‌شود عبارتند از تمرینات پلایومتریک یا پرشی و جهشی، دوی سرعت،تغییر جهت، پرتاب کردن و ضربه زدن با پا و حرکات برخوردی است. مرور ادامه